
در جنوب شانگهای یک کارخانهی بزرگ ساخت تجهیزات الکترونیکی وجود دارد که ساختمان آن فاقد هرگونه نورگیر یا پنجره است. در انتهای خط تولید، ۱۵ نفر کارگر دارند با نا امیدی به یک بازوی رباتیک کوچک نگاه میکنند. این بازوی رباتیک درست در جایی که محصولات این کارخانه، یعنی «تجهیزات شبکه» باید در جعبهها بستهبندی شوند، بی حرکت مانده است. «نی ژوان»، زن جوان بیست و چند سالهای که مسئول کنترل کیفیت این قسمت از کارخانه است میگوید: «سیستم خراب شده.» گروه او طی یک هفتهی گذشته در حال آزمایش این ربات بودهاند. وظیفهی این ربات، چسباندن برچسب روی جعبههای بستهبندی «روترها» است و به نظر میرسد که توانسته خیلی خوب از پس این کار برآید. ولی خوب ظاهرا که حالا از کار افتاده است. نی میگوید: «این ربات باعث صرفه جویی در نیروی انسانی شده؛ ولی نگهداری از آن هم مشکل است.»
این نقصان کوچک، نمایانگر یک چالش فناورانهی خیلی بزرگ در صنایع تولیدی چین است. طی هفت سال گذشته، دستمزد کارگران چینی بیش از دو برابر شده است. شرکت مالک این کارخانه «گروه صنعتی کمبریج» (CIG) نام دارد و حالا در فشار رقابتی شدید با کارخانههای فوق پیشرفتهی آلمانی، ژاپنی و آمریکایی قرار گرفته است. CIG قصد دارد برای پیشی گرفتن در این رقابت، دو-سوم از ۳۰۰۰ نفر کارگر خود را با رباتها و ماشینها عوض کند. طی چند سال هم میخواهد کل خط تولید را خودکار کند و اصطلاحا یک «کارخانهی تاریک» (Dark Factory) بسازد. کارخانهی تاریک یعنی اینکه هیچ کارگری در کارخانه حضور ندارد و لازم نیست لامپی روشن باشد. ماشینها در تاریکی مطلق به خوبی میتوانند کار کنند.
ولی همانطور که از بازوی رباتیک خراب کارخانهی قطعات الکترونیک CIG مشخص است، تعویض انسان با ماشین خیلی کار آسانی نیست. بیشتر رباتهای صنعتی کاملا باید برنامهریزی شوند و فقط در صورتی کار را خوب انجام میدهند که دقیقا کارشان را از طریق نرم افزار و کد نویسی تعریف کرده باشید. این درحالیست که بیشتر کار تولید در کارخانههای چینی نیازمند انعطافپذیری و تصمیمگیریهای منعطف انسانی است. برای مثال اگر جعبهای در خط تولید با زاویهی نامناسب قرار بگیرد، کارگر قبل از چسباندن برچسب، آن را صاف میکند.

یک بازوی رباتیک بوردهای الکترونیکی را برای آزمایش در کارخانهی CIG جابجا میکند. قبلا این کار دستی انجام میشد.
علیرغم این چالشها، تعداد خیلی زیادی از کارخانههای چینی در حال آماده شدن برای استفاده از رباتها و ماشینها به جای کارگرهای ارزانقیمت هستند. در حقیقت باید گفت که بعضی از آنها چارهی دیگری هم ندارند. دیگر نیروی انسانی در چین، به خصوص در مقایسه با بعضی از نقاط اقتصادی جدید در آسیا، آنقدرها ارزان نیست. مثلا در ویتنام، تایلند و اندونزی، دستمزد کارگران، گاهی اوقات یک-سوم دستمزد کارگران کارخانههای چینی است. قطعا یکی از راهحلها برای کاهش بیشتر هزینهی تولید در چین و رقابت با این رقبای نو ظهور، استفاده از اتوماسیون است.
نتیجه و عواقب این تصمیم قطعا در کل جهان احساس خواهد شد. تقریبا یک-چهارم همهی محصولاتی که در جهان تولید میشوند، از چین میآیند. اگر چینیها بتوانند از رباتها و دیگر فناوریهای پیشرفته در تولید محصولاتشان استفاده کنند، محصولات چینی هم میتوانند متحول و از کالاهای کم ارزش و ارزانقیمت، به محصولات پیشرفته و با فناوری ساخت بالا تبدیل شوند. البته مشخص نیست این اتوماسیون گسترده چه تاثیری بر میلیونها کارگری که اکنون استخدام کارخانهها هستند، میگذارد.

همیشه در تصورات ما از آینده، رباتها نقش مهمی را بازی میکنند. این نقش به حدی پررنگ است که باعث شده فناوریهای پیشرفته و جدید دیگر کمتر به چشم بیایند و یا در قالب همان رباتها بیان شوند. اگر با دقت نگاهی به دنیای رباتیک حال حاضر بی اندازیم تمرکز تمام فناوریهای جدید در این حوزه را وضوح مشاهده میکنیم. ولی باوجود همه این پیشرفتها و تصورات، حضور این رباتها در زندگی روزمره ما واقعا چگونه خواهد بود؟
خارج از بحث استعارههای قدیمی انقلاب رباتی، بیشترین نگرانی برای افراد سیاستگذار، مسئله تاثیر رباتها روی کارگران پایه و افراد با درآمد پایین است. از طرفی بسیاری از پیشبینیهای صورت گرفته نشان از تاثیر مثبت و منافع اجتماعی گسترده عصر رباتیک و اتوماتیک شدن کارها دارد. حذف کردن انسان از کارهای پایه و پرزحمت باعث میشود آدمهای بیشتری به سمت ادامه تحصیلات در سطوح بالاتر حرکت کنند و یا در زمینههای هنری مشغول به کار شوند. کارهایی مثل موسیقی و ادبیات.
کارهایی که باعث میشوند جامعه به سمتی برود که کار کردن به معنای امروزی کمکم حذف شود و جای خود را به دنبال کردن علایق دهد. کاری که شرکتهای پیشرو و آیندهنگری مثل الجی به دنبال آن هستند. الجی قصد دارد تا جایی که امکان دارد وقت بیشتر و زندگی آزادانهتری در اختیار افراد بگذارد. حال چه از طریق رباتهایی که به تمیزی خانه میرسند تا رباتهای که عادتهای شما را یاد گرفته و کارتان را راحتتر میکنند.

به علاوه با وجود افزایش طول عمر آدمها، رباتها نقش مواظب از سالمندان را نیز به عهده خواهند گرفت. به عنوان مثال رباتهای پرستار سالمندانی با مشکل حرکتی را بلند کرده و از جایی به جای دیگر میبرند. یا رباتهایی که نقش همدم و همصحبت را بازی میکنند با توجه به هوش مصنوعی خود سالمندان را به ادامه زندگی امیدوارتر کرده و باعث میشوند زندگی سالمتری داشته باشند.
درعینحال فناوریهای رباتیک در زمینه پزشکی بهصورت مداوم در حال پیشرفت هستند و امید به زندگی انسانها را بسیار بهبود میبخشند. بهعنوان مثال بعضی رباتها به قلبهای ضعیف کمک میکنند تا قویتر کار کند و یا در حین جراحی به افراد متخصص برای انجام کارهای مختلف کمک میکنند. باوجود همه این قابلیتها، صنعت رباتیک بهعنوان منبع امیدبخش بزرگی برای کشورهای پیشرفته محسوب میشود. بهخصوص برای کسانی که به خاطر مشکلاتشان به حاشیه جوامع اجتماعی رانده شدهاند و یا میخواهند در دوران سالمندی هزینه درمان کمتری پرداخت کرده و در مقابل بهبود بیشتری را تجربه کنند.
هرچند مطمئن نیستیم که این آینده فوقالعاده حتما به وقوع میپیوندد یا نه، ولی به هرحال هیچ دلیلی برای ترس از آینده رباتیک و فناوریهای جدید وجود ندارد. الجی توانسته با طراحی خاص و ویژگیهای رباتهای جدید خود حس راحتی بینظیری در کنار آنها فراهم کند. کاری که کمکم باعث میشود راحتتر ورود این فناوریهای جدید را به زندگی بپذیریم و با خیال آسوده وظایفمان را به آنها بسپاریم. الجی قصد دارد حال زندگی شما را خوب کند، حال چه با یک جاروبرقی رباتیک و چه یک دستیار خانگی هوشمند برای انجام امور مهم روزانه.

دانشمندان یک ربات شناگر به اندازه کف دست انسان ساختند. این رباتها از جنس سیلیکون شفاف و نرم هستند. آنها کوچک و با پیچ و تاب هستند. این رباتها دوربین فیلمبرداری هم دارند و میتوانند یک روز تمام را زیر آب به گشتن و نظارت بپردازند.
مقالهای که دیروز در ژورنال Science Advances منتشر شد، این ربات (ray-bot) نسبتا قابل رؤیت را مانند سفره ماهی دیو (MantaRay) توصیف کرده است. این ربات بالههای سیلیکونی کوچکی دارد که به زیر فریم اکریلیک آن کشیده شده است. این ربات شناگر دو الکترود دارد. یکی از آنها داخل بدن رباتاست و بین دوبرگه ماهیچهای پیچیده شده است. این برگههای پلیمری وقتی جریان برق به آن میرسد جمع میشوند. الکترود دیگر در آب قرار میگیرد. جایی که ربات شنا میکند.

وقتی دانشمندان به ربات کوچک جریان برق یا باتری کوچکی وصل میکنند، ماهیچههای پلیمری آن جمع میشوند. این باعث میشود بالهها حرکت کنند و بدنهی سیلیکونی موج بردارد. این حرکتها ربات را به جلو میراند. شنا کردن ربات شبیه شنای سفره ماهی دیو است.
این ربات بهطور شگفتآوری سریع است. بیشتر از ۱۳سانتیمتر در هر ثانیه شنا میکند. برای اینکه بتوانید سرعت آن را تصور کنید باید بگوییم در یک ثانیه بیشتر از طول بدنش جلو میرود. این ربات از ماهی قزلآلای رنگینکمان که ۱۰ سانتیمتر بر ثانیه سرعت دارد سریعتر است. البته این سرعت با اتصال مستقیم جریان برق است. باتری با اینکه به روبات اجازه میدهد آزادانهتر شنا کند ولی سرعت آن را نصف میکند.

مارماهی الکتریکی هم از رباتهای قدیمی آبزی است. این ربات آبزی (ray-bot) برای نظارت و پژوهش استفاده خواهد شد و اهمیت آن در مأموریتهای مهم در اقیانوس پررنگتر میشود.

روباتهای غولپیکر MegaBots نبرد رباتها را به یک جنگ واقعی تبدیل میکنند. گروه Greatmetal از نمونهی ربات «میمون پادشاه» (Monkey King) رونمایی کرد. درواقع این شرکت چینی یک ماشین عظیم الجثه جنگی ساخته است. این پروژه هنوز آزمایشی است. چیزی که جالب خواهد بود این است که این روبات میتواند هم در حالت ایستاده مثل انسان و هم در حالتی که روی چهار دست و پا ایستاده (حالتی که مقاومت و ایستایی بیشتری دارد) بجنگد.
ما نمیتوانیم از این روبات انتظار حرکات آکروباتیک هنرهای رزمی را داشته باشیم. با این حال اینکه این روبات با چه روشی مبارزه خواهد کرد هنوز افشا نشده است.
شاید شما هم نمیتوانید منتظر بمانید تا عملا آن را ببینید. باید بگوییم که مگاباتس (MegaBots) در حال تصمیمگیری در مورد این است که آیا با Monkey King در لیگ مبارزهی روباتهای غول پیکر شرکت کند یا MK را به گود مبارزه بفرستد.
پیشرفت تیمهای روباتیک و مبارزات مکانیکی آنها دستاورد خوبی در دنیای مکانیک خواهد بود و این خبر خوبی است.
منبع :Engadget